Eνα νέο Blog για οσους θέλουνε να ταξιδέψουνε με το GoogleEarth στην Ελλάδα και στα τρισδιάστα βουνά και κτίρια που προκύπτουν από την Ελληνική γή και ιστορία! Καλή αρχή και καλή δημιουργία! ;)
3dbyman.blogspot.com
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπρή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει :
«Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο πλούτος.
«Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου
και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου»
της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λυπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει απο αυτήν βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου»
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή.
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
«
Γνώση, ποιό
ς με βοήθησε?»
«
Ο Χρό
νος»
της απάντησε η Γνώση.«
Ο Χρό
νος?»
ρώτησε η Αγάπη.«
Γιατί με βοήθησε ο Χρό
νος?»
ό
τε η Γνώση χαμογέ
λασε και με βαθιά σοφία της είπε:«
Μό
νο ο Χρό
νος μπορεί να καταλάβει πό
σο μεγάλη σημασίαέ
χει η Αγάπη»
Μια φορά και εναν καιρό υπήρξε ενα δελφίνι στον ωκεανό...
Την προκαθορισμενη ημερα, οι δυο νεοι, ητσν μπροστα στη σκηνη του μαγου, εχοντας πιασει τα πουλια σε διχτυα.
...είμαι άδικη με τον εαυτό μου. Τείνω να θυμάμαι πιο έντονα τα δυσάρεστα γεγονότα, σα να ριζώνουν καλύτερα μέσα μου, σα να παίρνουν μεγαλύτερη βαρύτητα μες την καρδιά μου. Όμως με λίγο κόπο σαν αφήνομαι σε τούτο το ποτάμι, οδηγούμαι σε εκείνες τις φωτεινές στιγμές που σαν σπίθες φώτισαν το γύρω σκοτάδι. Και ακόμα και οι σκοτεινές στιγμές, ακόμα και οι μελαγχολικές αναμνήσεις μοιάζουν να έχουν γιατρευτεί με τον χρόνο. Ανώδυνα τις αισθάνομαι πια, κι ένα νοσταλγικό χαμόγελο τις συνοδεύει. Ίσως να είναι και μια κρυφή περηφάνια γιατί μέσα από δυσκολίες και περιπέτειες όλα είναι ξανά φωτεινά και γαλήνια. Αυτό είναι το ταξίδι της ζωής. Ένα σύνολο συγκινήσεων και κάθε είδους συναισθημάτων. Και αν δεις για μια στιγμή την ζωή σου σαν βιβλίο, σαν ιστορία που ξετυλίγεται μέρα με τη μέρα, όλα μπλέκονται μαζί και δεν υπάρχει πια καλό ή κακό, ευχάριστο ή δυσάρεστο. Είναι όλα μέρος της προσωπικότητάς σου και της προσωπικής σου ιστορίας...
Μια φορά ένας άνδρας με τον γιο του περπατούσαν μέσα στο δάσος. Ξαφνικά το αγόρι σκουντουφλά και πέφτει κάτω. Κτύπησε το πόδι του και φώναξε δυνατά!!!
- ΑΑΑΧΧΧ!
Ξαφνιασμένος, ακούει την φωνή του να επιστρέφει:
- ΑΑΑΧΧΧ!
Ξαφνιασμένος από το φαινόμενο, φωνάξει:
- Ποιός είσαι;
Όμως την μοναδική απάντηση που παίρνει είναι:
- Ποιός είσαι;
Θυμωμένος τώρα φωνάζει αγριεμένα:
- Είσαι δειλός!
Και η φωνή απαντά:
- Είσαι δειλός!
Γεμάτος περιέργεια ρωτά τον πατέρα του.
- Τι συμβαίνει πατέρα; τι γίνεται εδώ;
- Πρόσεξε γιε μου, του λέει εκείνος και φωνάζει δυνατά:
- Σε θαυμάζω!
Η φωνή απαντά:
- Σε θαυμάζω!
Ο πατέρας φωνάζει για άλλη μια φορά:
- Είσαι υπέροχος!
Η φωνή απαντά:
- Είσαι υπέροχος!
Το αγόρι ακόμα πιο έκπληκτο από πριν, δεν μπορούσε να καταλάβει τι συμβαίνει.
Υστέρα ο πατέρας πιάνει να εξηγήσει στον γιο του:
το φαινόμενο αυτό, οι άνθρωποι το λένε ΗΧΩ, αλλά στ’ αλήθεια είναι ΖΩΗ. Επειδή εκείνη σου επιστρέφει αυτό που της δίνεις. Η ζωή είναι ένας καθρέφτης των πράξεών σου. Αν θέλεις πιο πολλή αγάπη, τότε να δώσεις πολλή αγάπη! Αν θέλεις κατανόηση, τότε δώσε κατανόηση. Αν θέλεις οι άνθρωποι να σε υπομένουν, τότε να τους υπομείνεις και εσύ. Αυτός είναι ο κανόνας της ζωής και έχει εφαρμογή σε κάθε τομέα της ζωής μας!
Η ζωή σου με άλλα λόγια είναι όχι απλά μια σύμπτωση από τυχαία γεγονότα αλλά ένας καθρέφτης του ίδιου σου του εαυτού!
.jpg)
Μείνε πιστός σε εκείνο που είναι καλό,
ακόμα κι αν είναι μια χούφτα χώμα.
Μείνε πιστός σε αυτό που πιστέυεις,
ακόμα κι αν αυτό είναι ένα μοναχικό δένδρο.
Μείνε πιστός σε εκείνο που πρέπει να κάνεις,
ακόμα κι αν αυτό είναι πολύ μακριά από εδώ.
Μείνε πιστός στη ζωή σου
ακόμα κι αν είναι πιο εύκολο να τα παρατήσεις.
Κράτα το χέρι μου σφιχτά,
ακόμα κι αν κάποια μέρα θα φύγω για μακριά.
Πασχίζω να κρατήσω τη μορφή σου στη μνήμη μου Μ’αυτή όλο ξεθωριάζει .. Ο ήχος της φωνής σου, το γέλιο σου... Ήχησαν ή μήπως τα φαντάστηκα; Αν δε σε σκεφτώ, αν δε σε νοσταλγήσω, Δεν υπάρχεις πουθενά . Αν δε σ’αγαπώ, αν δε σε ποθώ πια . Νομίζω δεν υπάρχεις. Κι αν σε κάποιον άλλον τόπο ζεις Κι εκεί γελάς, εκεί πονάς, εκεί και αγαπιέσαι. Απ’το μυαλό μου δεν περνάς Και την καρδιά μου δεν κρατάς Μονάχα μια μου σκέψη Υπήρξες άραγε ποτέ; Ή μήπως σ’ονειρεύτηκα;...
Συχνά είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να καταλάβουν το αυτονόητο. Ότι δηλαδή η αντίληψη του ''μπορεί να βλάπτω εμένα αλλά δεν κάνω κακό σε κανέναν'' απλά δεν ισχύει. Με κάθε μας πράξη, σκέψη ή συναίσθημα επηρεάζουμε αυτόματα και το σύνολο. Η μιζέρια, ο θυμός, η κατάθλιψη, η διαστροφή, η λαγνεία, η ζήλια, ο φόβος, το μίσος, το κάπνισμα, οι εξαρτήσεις, το μίσος δεν είναι απλά υπόθεση ενός ατόμου και μόνο.
Με τα ρευστά μας, τα αιθέρια μας, εκεί που καθόμαστε, από εκεί που περνάμε, σε κάθε τι που πιάνουμε αφήνουμε το ενεργειακό μας αποτύπωμα για να το βρει μετά κάποιος άλλος, να το φάει, να του κάτσει στην πλάτη, να του φορτώσει την καρδιά, να του ρίξει την διάθεση και με την σειρά του να μεταδόσει αυτή την κατάσταση και σε άλλους.
Ακόμα και οι σκέψεις μας δεν περιορίζονται σε μας, η ενέργεια τους μεταφέρεται μακριά, πολύ μακριά, σε άγνωστους σε εμάς τόπους και εκεί μπορούν να βρουν και να συναντήσουν ανθρώπους και όντα ευάλωτα και να τα επηρεάσουν.
Τίποτα στο σύμπαν δε λειτουργεί από μόνο του και όλα παίζουν το ρόλο τους στο κοσμικό γίγνεσθε, γιατί ο άνθρωπος να αποτελεί εξαίρεση; Γιατί η κατάσταση ενός ανθρώπου να λέμε με αυθάδεια πως είναι απλά ''υπόθεση προσωπική''; Δε θα πρέπει να θυμώνουμε ή να απορούμε με την κατάσταση που βρίσκεται ο πλανήτης μας σήμερα. Δεν είναι τίποτε άλλο από την υλοποίηση των δικών μας νόων, συναισθημάτων και πράξεων που είναι ως επί το πλείστον τοξικά.
Με τον ίδιο τρόπο που φέραμε τα πράγματα ως εδώ, χρησιμοποιώντας τους ίδιους συμπαντικούς νόμους αλλά με την αντίθετη τους εκδήλωση αυτή τη φορα μπορούμε να σκοτώσουμε τον παλαιό μας εαυτό και να θέσουμε νέα θεμέλεια στην εξέλιξη μας ως νοήμονα όντα.
Καλλιεργώντας δηλαδή την καλοσύνη, την υπομονή, το θάρρος, την πιστότητα, την ευγένεια, την ανιδιοτέλεια, την αγάπη, την ομορφιά, την σοφία, την πνευματικότητα, τη χαρά, την ευγνωμοσύνη, σεβόμενοι τον ίδιο μας τον εαυτό και κατ᾽επέκταση κάθε μορφή ζωής γύρω μας έχουμε τη δυνατότα να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας, το κάρμα μας, τη ζωή και την πορεία μας.
Ο νυχτοπεταλουλουδος για να φλερταρη μια πεταλουδιτσα εμεινε αγρυπνος την ημερα... το βραδυ ομως που τον κολλησε μια νυχτοπεταλουλουδα, του εφηγε η ευκαιρια σαν σφαιρα!! zzzzzzzzz....
Όταν ο Ήλιος και η Σελήνη συναντήθηκαν για πρώτη φορά, ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά και ξεκίνησε μια μεγάλη αγάπη.
Ο κόσμος ακόμα δεν είχε δημιουργηθεί και την ημέρα που ο Θεός αποφάσισε να τον φτιάξει, τους έδωσε το φως τους.
Αποφασίστηκε ότι ο Ήλιος θα φώτιζε τη μέρα και η Σελήνη τη νύχτα. Και έτσι θα ζούσαν χώρια.
Με αυτή την απόφαση, πλημμύρισαν από στενοχώρια, γιατί κατάλαβαν πως θα ζούσαν χωριστά.
Η Σελήνη παρ' όλη τη λάμψη της άρχισε να απομονώνεται και ο Ήλιος από την πλευρά του, παρ' όλο που είχε κερδίσει τον τίτλο του "Βασιλιά των Αστέρων", δεν ήταν ευτυχισμένος.
Ο Θεός που έβλεπε τη θλίψη που είχαν, τους φώναξε και τους εξήγησε πως ο καθένας τους είχε μια ξεχωριστή λάμψη και δεν έπρεπε να είναι θλιμμένοι.
"- Εσύ Σελήνη θα φωτίζεις τα βράδυα και θα μαγεύεις τους ερωτευμένους. Εσύ Ήλιε θα δίνεις λάμψη στη Γη την ημέρα και ζέστη στους ανθρώπους και η παρουσία σου θα τους κάνει όλους πιο ευτυχισμένους."
Η Σελήνη λυπήθηκε για την τύχη της και έκλαψε πικρά...
Και ο Ήλιος βλέποντάς την να υποφέρει αποφάσισε να της δώσει δύναμη και να την βοηθήσει να δεχτεί την απόφαση του Θεού.
Παρ' όλα αυτά, αποφάσισε να ζητήσει μια χάρη από το Θεό:
"-Θεέ μου, βοήθησε τη Σελήνη γιατί είναι πιο ευαίσθητη από μένα και δεν αντέχει τη μοναξιά." Και τότε ο Θεός της χάρισε τ' αστέρια.
Όταν η Σελήνη αισθάνεται μοναξιά, καταφεύγει στ' άστρα, που κάνουν τα πάντα για να την παρηγορήσουν, αλλά ποτέ δεν το πετυχαίνουν.
Σήμερα ζούν χωριστά. Ο Ήλιος προσποιείται ότι είναι ευτυχισμένος και η Σελήνη προσπαθεί να κρύψει τη στενοχώρια της.
Λένε ότι ο Θεός ήθελε η Σελήνη να είναι πάντα γεμάτη και φωτεινή, αλλά δεν τα κατάφερε...Γιατί είναι γυναίκα και καμμιά γυναίκα δεν μπορεί να ζει χωρίς αγάπη.
Όταν είναι ευτυχισμένη είναι γεμάτη και λάμπει. Όταν είναι δυστυχισμένη είναι μισή και ένα τέταρτο και τότε δεν είναι δυνατόν να φανεί η λάμψη της.
Η Σελήνη και ο Ήλιος ακολουθούν τη μοίρα τους. Αυτός, μόνος αλλά δυνατός. Η Σελήνη παρέα με τ' άστρα, αλλά, αδύναμη.
Πολλοί άντρες προσπάθησαν να την αποκτήσουν αλλά δεν μπόρεσαν. Μερικοί πήγαν να τη δουν από κοντά, αλλά και πάλι γύρισαν άπρακτοι. Ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να τη φέρει στη Γη ούτε και κανείς κατάφερε να την κάνει να ερωτευτεί.
Ο Θεός τότε αποφάσισε ότι κανένας έρωτας δεν θα είναι αδύνατος. Ούτε του Ήλιου και της Σελήνης. Τότε, δημιούργησε την έκλειψη.
Σήμερα ο Ήλιος και η Σελήνη, ζουν περιμένοντας αυτή τη στιγμή. Αυτή τη στιγμή που τους δόθηκε και που τόσο σπάνια συμβαίνει.
Όταν κοιτάζεις προς τον ουρανό από εδώ και μπρος και δεις τον Ήλιο να σκεπάζει τη Σελήνη, θα είναι γιατί ξαπλώνει πάνω της και κάνουν έρωτα.
Αυτό το έργο αγάπης ονομάστηκε "έκλειψη". Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτη η λάμψη πάθους, είναι τόσο μεγάλη, που συνιστάται να μη βλέπουμε προς τον ουρανό εκείνη τη στιγμή, γιατί τα μάτια μας μπορεί να τυφλωθούν, αντικρύζοντας τόση αγάπη...
.jpg)
