ƸӜƷ Iceland...

Iceland is amongst one of the most serene and romantic landscapes on earth

The Blue Lagoon...! The water's temperature is 37-39°C  
The aquamarine blue color is the result of active ingredients: minerals, silica and algae!

Turf-roofed house 

Icelandic horses

Once the young lava fields of Iceland cool down, life begins anew little by little.

The Northern Lights

Since the sun hovers in the sky it makes for great twilight lighting that lasts much longer than in lower latitudes. 

ƸӜƷ My Song Is Love

          

ƸӜƷ The Cinematic Orchestra - To Build a Home

There is a house built out of stone
Wooden floors, walls and window sills
Tables and chairs worn by all of the dust
This is a place where I don't feel alone
This is a place where I feel at home

And I built a home
For you
For me

Until it disappeared
From me
From you
And now, it's time to leave and turn to dust...

ƸӜƷ Ταξίδι στον κόσµο της ψυχής

Κάποτε έβλεπα τον κόσμο από ψηλά. Πέταγα με τα καινούργια μου φτερά κι ατένιζα περήφανη τον ήλιο. Έπαιζα με τα σύννεφα και χανόμουν μεσα στα απαλά λευκά τους χρώματα. Κυνηγούσα το ουράνιο τόξο ψάχνοντας να βρω το τέλος, την αρχή του. Αναζητούσα την πηγή του για να βουτήξω μεσα της και να λουστώ με τα πολύχρωμα νερά της, να αποκτήσω κατι από την λάμψη του, να μείνω για παντα εκεί ψηλά να χαίρομαι το ελαφρύ αεράκι να μου χαϊδεύει το πρόσωπο.
Μα όλα τα όνειρα εχουν ένα τέλος... 
Με ζήλεψαν τα αστέρια κι ο άνεμος, με χτύπησε ο Έρωτας κι ένα του βέλος τρύπησε μεμιάς και τα δυο μου φτερά. Έπεσα στροβιλίζοντας και μισοζαλισμένη. Βρέθηκα να περπατώ ανάμεσα σε ανθρώπους με σκυμμένα κεφάλια και θολό βλέμμα.

Δεν πειράζει έλεγα, τώρα δεν είμαι μόνη μου, δεν πετάω ψηλά ελεύθερη αλλα έχω μια αγκαλιά να με κρατά τα βράδια. Έχω κι εγώ κάποιον να του κρατάω το χέρι, να νιώθουμε μαζι την άμμο στα γυμνά μας πόδια και την δροσιά της θάλασσας τα καλοκαίρια. Κοίταζα τα σύννεφα, τον ήλιο από χαμηλά και όμως δεν με πείραζε, έβλεπα τα πουλιά να με καλούν να παίξουμε εκεί ψηλά κι έλεγα όχι, τώρα εδώ θα μείνω, μαζι του για παντα...
Ήρθε όμως η ώρα που όλα χάθηκαν, τα πήρε μαζι του κι έφυγε μια μέρα κι εγώ απέμεινα μόνη μου να τον κοιτάζω να χάνετε, να σβήνει η μορφή του στο βάθος του ορίζοντα.
Κοίταξα πάλι εκεί ψηλά. Δεν πειράζει,σκεφτηκα, θα ξαναπάω στα σύννεφα, θα παίξω πάλι με τα αστέρια, θα νιώσω το αεράκι να μου ψιθυρίζει τα μυστικά του ήλιου και τις ζαβολιές του φεγγαριού. Έκανα να πετάξω μα έμεινα στο χώμα.  

Ο χρόνος πέρασε και γω δεν γιάτρεψα τα φτερά μου. Τα άνοιξα και είδα τις τρύπες τους. Έτρεξα εδώ, έτρεξα εκεί να βρω, να μάθω να ρωτήσω πώς να τις κλείσω. Κανείς δεν ήξερε να μου πει. Όλοι με κοίταζαν με λύπη. -Τώρα είναι αργά, μου έλεγαν, τώρα ο καιρός πέρασε και η τρύπες μεγάλωσαν, σκλήρυνε η σάρκα γύρω τους και δεν θα θρέψουν ξανά. Τρόμαξα πολύ κι έφυγα. Ανέβηκα σε βουνό ψηλό και κοίταξα από ψηλά τον κόσμο, ήταν όμορφα μα ψεύτικα. Δεν πετούσα, έμενα ψηλά μα ακίνητη. Ήρθε ο άνεμος, τον ρώτησα. 
-Τώρα είναι αργά μου είπε κι αυτός. 
Φώναξα στα πουλιά για να μου πούνε, παντα η ίδια απάντηση. -Είναι αργά. 
Έζησα τον εφιάλτη, είδα το τέλος κι έφυγα ξανά. Πήγα στο δάσος μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και χώθηκα σε μια συστάδα δέντρων. Τα χρόνια πέρναγαν κι εγώ δεν σταμάτησα στιγμή να ανοίγω τα φτερά μου, δεν σταμάτησα ποτέ να προσπαθώ να πετάξω. Κάποια στιγμή τα κούνησα, τα κοίταξα ετσι μεγάλα αλλα αδύναμα, με τρύπες και λύγισα. Όχι εγώ θα πετάξω έλεγα και φώναζα σε όλους. Ποτέ δεν είναι αργά αρκεί να το θέλεις.

Βρήκα ένα γερο να με κοιτά απορημένος. 


-Θέλεις να πετάξεις; με ρώτησε.
 -Ναι του είπα, με όλη την δύναμη της ψυχής μου. Αλλα πως;
 -Τι πως; Άνοιξε τα φτερά σου και πέταξε. 
-Μα εχουν τρύπες, πληγές παλιές που δεν ξέρω πώς να τις γιατρέψω πια. Άργησα και ο χρόνος πέρασε. 


Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: -Δεν φταίνε οι τρύπες. Ξέχασες πώς να πετάς. 
-Κοίταξες κάτω, είπε ο σοφός γέροντας, γι αυτό. Δεν κοίταξες πιο πάνω. Αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πετάξεις, θα πετάξεις εκεί που κοιτάς. Αυτό μάθε το. Άντε τώρα είναι ώρα να φύγεις, πέτα λοιπόν και πρόσεχε. Τον άκουσα, τον πίστεψα και άνοιξα πάλι τα φτερά μου.


Τα κούνησα και είδα το έδαφος να απομακρύνετε. Πετάω και πάλι, σκέφτηκα. Πέρασα μεσα από τα σύννεφα, είδα ένα αλήτη σπουργιτάκο να με κοιτά σαστισμένος αλλα χαρούμενος. -Πετάει ξανά, τιτίβισε και ο αντίλαλος της φωνής του γέμισε τον αέρα. Κοίταξα πάλι προς τα κάτω αλλα θυμήθηκα τα λόγια του γέρου. Άφησα τις αχτίδες του ήλιου να με ζεστάνουν,  ξάπλωσα στα μαλακά σύννεφα και άκουσα το αεράκι να μου ψιθυρίζει τις απιστίες της σελήνης. Κάθε φορά που το βλέμμα μου έπεφτε προς τα κάτω άκουγα στ αυτιά μου την φωνή του γέρου. -ΠΡΟΣΕΧΕ, ΑΝ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ, ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΣ...

ƸӜƷ It's only little cold...

ƸӜƷ Thought Of You

ƸӜƷ Light is Served!

ƸӜƷ Light Painting

Light Graffiti, also known as Light Painting, is a photographic technique in which exposures are made usually at night or in a darkened room by moving a hand-held light source or by moving the camera.

Examples of beautiful and creative light graffiti.

ƸӜƷ Wayne Mcgregor's INFRA

Infra...

Sumptuous beauty and shimmering possibility! A unique Pas de Deux...

ƸӜƷ Γείτσες!

ƸӜƷ Slow Motion Water Balloons

ƸӜƷ Paranoia Halloween

Oooooh

pure millipede!!

ƸӜƷThe End...

Before I disappear
Whisper in my ear
Give me something to echo
In my unknown futures ear

ƸӜƷ Ψαραντώνης...

Πέτρα βουβή στο βορεινό πως νταγιαντίζεις πε μου
το ξεροβόρι του χιονιά, την όργητα τ' ανέμου.

Κι οι πέτρες δεν την έχουνε την τόση αμοναξά μου
γιατί είδα μια κι είχε αγκαλιά τη ρίζα τ' ασφεντάμου.

ƸӜƷ Pushing The Limits Of Human Performance!

8 minutes...

in

a

single

breathe

of

air...

ƸӜƷ Google Earth Goes To Greece

Eνα νέο Blog για οσους θέλουνε να ταξιδέψουνε με το GoogleEarth στην Ελλάδα και στα τρισδιάστα βουνά και κτίρια που προκύπτουν από την Ελληνική γή και ιστορία! Καλή αρχή και καλή δημιουργία! ;)

3dbyman.blogspot.com

ƸӜƷ Mιά φορά κι ένα καιρό...

... υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν

η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, ο Πλούτος, η Αλαζονεία & η Αγάπη…

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπρή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει :

«Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»

«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο πλούτος.

«Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου

και δεν υπάρχει χώρος για σένα».

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου»
της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λυπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει απο αυτήν βοήθεια.

«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου»
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή.

«Αγάπη, έλα προς εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου».

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση:

«

Γνώση, ποι

ό

ς με βοήθησε?

»

«

Ο Χρ

ό

νος

»

της απάντησε η Γνώση.

«

Ο Χρ

ό

νος?

»

ρώτησε η Αγάπη.

«

Γιατί με βοήθησε ο Χρ

ό

νος?

»

Τ

ό

τε η Γνώση χαμογ

έ

λασε και με βαθιά σοφία της είπε:

«

Μ

ό

νο ο Χρ

ό

νος μπορεί να καταλάβει π

ό

σο μεγάλη σημασία

έ

χει η Αγάπη

»

πολυχρωμα ονειρα